A journey of self discovery

 Currently taking note of the things that bring me happiness, or a sense of positivity in general. There are not that many. Or, at least, not that many that I encounter daily. The list is short, but I shall  hope it will get longer in time. Feel good movies are part of my escape plan. And calls with friends. Walking. Music can go either way these days. I've managed to put pressure on music, can you imagine? I get anxious about choosing the right song for the moment because I so heavily rely on it being the absolute right one. Not a good place to be, but this too shall get better. I've been wanting to start playing music again. I am closer to it than I have ever been in the past decade but still not there yet. Still scared. Failure has defined me in ways that I didn't realise before. But now I do. And that's a step forward anyways. I feel this past year has been formative for most, but part of me is still unsure about if I have made the most out of this opportunity. It sounds ridiculous hearing that, but still... There is this stillness that is getting a hold of me in the past fews days. A stillness that I have feared in the past, and still do. Sort of like a ghost that I can't quite deal with and it affects me greatly. Well at least the fear affects me. It is all in my head, I am well aware of that, but still... Doesn't make it any less real. What I seek is an outlet that would occupy my mind and, perhaps, bring some balance to my everyday thoughts. The situation is not helping at the moment, but I do hope for the best. I think we all do.  

Hope.

Όποιος και να 'σαι, μη μου λυπάσαι
Θα 'ρθει κι η νύχτα που δε θα φοβάσαι
Θα 'χεις ένα άστρο για οδηγό
Το έργο σου πια δε θα 'ναι βουβό
Θα βγαίνεις στους δρόμους με ρούχα λευκά
Σε πάρκα, πλατείες θα παίζουν παιδιά
Μαζί τους θα παίζεις γελώντας κι εσύ
Γιατί όπως πρώτα θα είσαι παιδί

Όποιος και να 'σαι, μη με φοβάσαι
Θα 'ρθει κι η μέρα που δε θα λυπάσαι
Που δε θα νομίζεις πως είμαι τρελός
Γιατί κι η ζωή σου θα είναι αλλιώς
Στα βάθη της ύπαρ3ης τα ζοφερά
Θα έχει φανεί και πάλι η χαρά
Τραγούδια και γέλια, φωνή δυνατή
Στους δρόμους και πάλι θα βγούμε μαζί

Πράγματα Που Με Αφήνουν Να Ελπίζω (Vol.3)

Κάποτε   σαν   να   φτάνει      ,      Μπ. Μπρεχτ

Κάποτε, σαν θα φτάσει ένας καιρός
  με στοχαστών τρανών ιδέες θα νοούμε.
Τον εναρμόνιο του φωτός χορό
  στους πίνακες των μαιτρ θα μετελούμε.

Με αστείων αστεία θα φαιδρυνόμαστ' όλοι.
Με το αθώο φλερτ, το δίχως δόλο
  στων γυναικών θα πνέουμε το περβόλι.
Και θα διδά3ουμε τον κόσμον όλο.

~Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη.. ~

Θα 'ρθουν καλύτερες μέρες..

End Of An Era...

Τέλος εποχής.. Πάντα μ' άρεσε αυτή η φράση. Όχι για το τέλος. Για την αρχή. Μ' αρέσουν οι αρχές.. Για την ελπίδα. Και για τις νέες ευκαιρίες. Για όσα θα 'ρθουν και γι' αυτά που θ΄αφήσω πίσω. Γιατί για να κερδίζεις πρέπει και ν΄αφήνεις πίσω. Για να προχωράς.
Γι΄αυτό και δεν είναι αλλαγή, αλλά τέλος. Κλείσιμο με τη σφραγίδα όσων πέρασαν-και ίσως και να 3ανάρθουν.. Ίσως πονέσεις λίγο. Ίσως νοσταλγήσεις όσα άφησες και δεν ήθελες να αποχωριστείς. Μα είναι αρχή.. Όχι νέα αρχή. Είναι απλά αρχή. Και θα ΄ρθουν κι άλλες. Κι άλλες ευκαιρίες να βρεις αυτό που έψαχνες και τελικά πήρες λάθος δρόμο. Κι αν δεν φτάσεις και πάλι, δεν πειράζει. Γιατί είναι αρχή. Και γιατί θα είναι και πάλι αρχή. Χωρίς τέλος. Μόνο αρχή.

~Ντοπα~

Ειναι πολλα τα πραγματα που μπορουν να μας ντοπαρουν και να μας δωσουν δυναμη να αντιμετωπισουμε την καθημερινοτητα. Ειναι πολλα αυτα που, οταν το καλυτερο μερος για να βρισκεσαι ειναι το κρεββατι σου παρεα με μια ντουζινα ταινιες και αλλα τοσα πακετα σοκολατες, εχουν τη δυναμη να σου δωσουν ωθηση και λογο να αγαπησεις 3ανα τη ζωη σου. Ειναι αυτα που μπορουν να σε κανουν να θελεις μονο να βρισκεσαι ε3ω στον κοσμο και να δηλωνεις μεγαλοφωνα την παρουσια σου. Ναι, ειμαι εδω! Ναι, υπαρχω!

Ειναι ενα ευχαριστο  και ηλιολουστο πρωινο, ενα κινηματογραφικου μεγεθους ειδυλλιακο δειλινο, μια βολτα διπλα στη θαλασσα που μαγικα παρασυρει στα βαθη της ολες σου τις εγνοιες, ενα χαμογελο. Ενα χαμογελο! Μια μοναχα αμυδρη και ασυναισθητη συσπαση των μυων του προσωπου μπορει να σου δωσει ενεργεια αρκετη για να αντιμετωπισεις τους δρακους της καθημερινοτητας σου. Με ενα χαμογελο ο αλλος σου δινει στην ουσια την ψυχη του. Και πως ειναι δυνατον να μην αντλεις δυναμη και ενεργεια απο μια ολοκληρη ψυχη που σου δινεται απλοχερα. Και, ακομη, πως ειναι δυνατον να μην θελεις κι εσυ μετα με τη σειρα σου να μεταδωσεις τη δυναμη που πηρες στον διπλανο σου. Γιατι η ζωη ειναι κολλητικη. Μεταδιδεται! Και μαλιστα με ρυθμους πανδημιας. Βγες λοιπον απο τα σκοτεινα υπογεια που εχεις κρυψει το μυαλο σου και μοιρασε χαμογελα! Καποιοι θα τα δεχτουν. Καποιοι οχι. Ενα μονο, ομως, ειναι σιγουρο: ολοι τα εχουν αναγκη!

http://www.youtube.com/watch?v=ERaetjJRbic

Πράγματα Που Με Αφήνουν Να Ελπίζω (Vol.2)

Μεσα στο χαος και την καταστροφη.. Μεσα στη μιζερια και τη δυστυχια.. Κι ομως ακομα μπορει να υπαρχει ελπιδα..  Ακομα υπαρχει η δυνατοτητα να κοιτα3ουμε μπροστα και να αναλογιστουμε ενα μελλον αισιοδο3ο, ενα μελλον που δεν θα κατηγορουμε ο ενας τον αλλον.. Δεν θα υπαρχει λογος.. Καποτε οι φωτιεες θα σβησουν.. Καποτε οι ανθρωποι θα βγαινουν στους δρομους μονο για να γιορτασουν και δεν θα ε3ωθουνται στην καταστροφη του ιδιου τους του κοσμου.. Μπορει αυτη η μερα να μην ειναι κοντα ομως καποια στιγμη θα ερθει.. Γιατι δεν χρειαζονται πολλα για 3αναφτιαχτει η ζωη μας απο την αρχη.. Γιατι οπως εχει πει και οι Ελυτης..

"Αν αποσυνδεσεις την Ελλαδα, στο τελος θα δεις να σου απομενουν μια ελια, ενα αμπελι κι ενα καραβι. Που σημαινει: με αλλα τοσα την 3αναφτιαχνεις."

Και πως η επιστροφη σε παλαιοτερες και -ας μη γελιομαστε- πιο αφελεις εποχες διαφυλασσει την ψυχικη μας υγεια..

 Ειναι παρηγορο να 3ερεις πως υπηρ3αν ανθρωποι στον ιδιο ή σε αλλο τοπο με σενα, σε διαφορετικο ομως σιγουρα χρονο που εχουν ζησει σε καταστασεις πιο δυσκολες και αδιε3οδες απο οτι μπορεις πιθανοτατα εσυ να φανταστεις και ομως αντιμετωπισαν τις οποιες δυσκολιες τους με ελπιδα και ορε3η για δουλεια και αγωνα, με ελπιδα για ενα καλυτερο μελλον ( οσο κλισε και αν ακουγεται αυτο).. Ενα μελλον που οντως κατέκτησαν καποια στιγμη, οσο και αν κρατησε αυτο και σε οποιο επιπεδο και αν αναφερομαστε (προσωπικο ή κοινωνικο).. Το θέμα μου ομως δεν εχει να κανει με αυτο..
Παιρνοντας παραδειγμα απο αυτους τους ανθρωπους  που με τοση αισιοδο3ια αντιμετωπισαν τις πιο σκληρες συνθηκες μπορουμε και εμεις, που οι δυσκολιες μας 3εκινουν τωρα, να πρα3ουμε αναλογως και να παμε μπροστα ακομη και τωρα που το τελμα ειναι ενας επιεικης χαρακτηρισμος για την κατασταση που επικρατει γυρω μας. Ευκαιριες υπαρχουν.. Και αν οχι μπορουμε να τις δημιουργησουμε εμεις.. Με μοχθο.. Με κουραση.. Με δυσκολιες, εμποδια και καθολου σιγουρο μελλον αλλα με την ικανοποιηση οτι προσπαθησαμε..  Κι ειναι αδικο, πρωτα για εμας τους ιδιους να μην το κανουμε.. Οταν υπαρχουν τραγουδια σαν κι αυτο που εχουν γραφτει κατω απο πολυ συγκεκριμενες συνθηκες και ειναι πιο επικαιρα απο ποτε.. (και το λεω εγω που αν μη τι αλλο δεν μου αρεσε ποτε η Βουγιουκλακη..)... Η ελπιδα λοιπον βρισκεται στο παρελθον και ειναι ο δρομος για το μελλον.. Η ελπιδα και η αναποσπαστη προσπαθεια.. Κι ειναι και μια μικρη παρηγορια πως ολα θα πανε καλα.. Ολα θα αλλα3ουν προς το καλυτερο δυνατον...
 

Πράγματα Που Με Αφήνουν Να Ελπίζω ( Vol.1)

Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών
Eίμαστε μες στο δικό μας κόσμο

Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα

Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ' όλα,
δε στο 'χω πει ακόμα.

Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη