I need a new page, and i need it blank.

Δε μ' αρέσω συχνά. Αλλά όταν μ' αρέσω, είμαι και γαμώ τα παιδιά.
Και πολύ θα ήθελα να πω κάτι για όταν μ΄αρέσω. Πολύ θα 'θελα να μ' αρέσω και τώρα.

Άκουσα εχθές, τυχαία,  μετά από πολύ καιρό αυτό το τραγούδι και μου θύμισε όλα όσα έχω χάσει από μένα. Όλα τα στοιχεία του εαυτού μου που μου λείπουν.
Μου θύμισε πόσο μίζερη και χωρίς φαντασία έχω γίνει.
Μου θύμισε πόσο δεν είμαι πια παιδί και πόσο πιο χαρούμενη ήμουν ακόμα κι όταν άκουγα Πασχαλίδη.
Χαρούμενη και ξέγνοιαστη ήμουν. Και, δυστυχώς, δεν είμαι πια.

Για μια πανσέληνο.

Που σε άγγι3ε. Που σε μεταμόρφωσε. Που σου 'δωσε δύναμη ή σου την πήρε. Που φώτισε τις στιγμές σου. Που έδιω3ε τις σκιές σου. Που σ' εμπιστεύτηκε και την εμπιστεύτηκες κι εσύ με τη σειρά σου. Που σου χάρισε το φως που σου 'κρυβε ο ήλιος. Που σε προκάλεσε. Που σε ανύψωσε, και με την ίδια ευκολία σε βύθισε 3ανά. Χωρίς αιτία. Χωρίς σκοπό.

Που άλλα3ε τελικά και άλλα3ες κι εσύ μαζί της.